Counselling is een professionele, laagdrempelige manier van psychische hulpverlening waarbij de client weer leert om manager te worden van zijn of haar probleem.
Mijn werkwijze is gebaseerd op de cliëntgerichte therapie van Carl Rogers.

Bij counselling wordt er niet gesproken van een ziekte of aandoening. Er wordt niet behandeld.
Counselling wordt voornamelijk toegepast bij cliënten met een gezonde emotionele basis, die tijdelijk het spoor bijster zijn.
Door empathisch te luisteren kan de counsellor zich inleven in de belevingswereld van de cliënt.
Van hieruit kunnen andere standpunten belicht worden, zodat keuzes en veranderingen kunnen worden bewerkstelligd. Counselling is non-directief. Dit betekend dat de counsellor de cliënt niet stuurt, maar enkel aanspoort bij het maken van keuzes. Daarbij oordeelt of veroordeelt de counsellor niet.

Opgekropte gevoelens als boosheid, woede, verdriet en schaamtegevoelens kunnen heel intens zijn.
Counselling biedt de cliënt de gelegenheid deze gevoelens nader te onderzoeken, met de mogelijkheid eenvoudiger te begrijpen wat er gebeurt in lichaam en geest. De counsellor zal de cliënt aanmoedigen en helpen de gevoelens te verwoorden.
Counselling is een proces waarbij door middel van communicatie, een hulpverlener een hulpvrager helpt om inzicht te verkrijgen in zijn niveau van ontwikkeling, hem helpt dat te accepteren en hem helpt maximaal te kunnen functioneren op eigen niveau. Hierdoor kunnen er vaak op korte termijn al resultaten worden geboekt die ook op de lange termijn hun uitwerking blijven behouden. Als registercounsellor ben ik gebonden aan een ethische code van de ABVC die mij verplicht het besprokene onder mijn beroepsgeheim te houden.